70 Yaşında Kanserle ve Yoksullukla Çaba: Tahsin Dayı Çöpten Hayat Topluyor

Haber/Kamera: Belçim KILIÇKIRAN

(İSTANBUL) 30 yıl çalıştı, emekli oldu lakin geçinemedi… Cilt kanseri hastası 70 yaşındaki Tahsin Uzun, emekli maaşıyla ömrünü sürdüremediği için çöplerden kağıt topluyor. Barınacak meskeni olmayan Tahsin dayı, bir depoya sığınarak yaşıyor; her gün Fikirtepe’den Üsküdar’a yürüyerek kilometrelerce yol kat ediyor. Günde 250–300 lira kazanabilen Tahsin dayı, yaşına ve hastalığına karşın çalışmak zorunda bırakıldığını söylüyor ve yetkililere sesleniyor: “Bir el uzatılsın.”

Ekonomik krizin tesiriyle çalışmak zorunda kalan emeklilerin sayısı gün geçtikçe artarken, İstanbul’da yaşayan 70 yaşındaki emekli Uzun da, cilt kanseri olmasına karşın geçinemediği için kağıt toplayarak hayatını sürdürmeye çalışıyor. 2011 yılında emekli olan ve geri dönüşüm işçileri ortasında Tahsin dayı olarak bilinen Uzun, aldığı emekli maaşının temel muhtaçlıklarını karşılayamadığını söylüyor. Sıhhat meselelerine karşın her gün kilometrelerce yol yürüyerek çöplerden kağıt topluyor. Yıllarca çalıştıktan sonra emekliğinin kendisi için dinlenme değil, daha ağır bir çabaya dönüştüğünü anlatıyor.

“Emekliyim ancak geçinemiyorum”

Yaklaşık 30 yıl boyunca çalıştığını belirten Uzun, emekli olduktan sonra hayat şartlarının her geçen yıl daha da zorlaştığını tabir ediyor. Artan kira, besin ve sıhhat masrafları karşısında emekli maaşının yetersiz kaldığını söyleyen Tahsin dayı, “Emekliyim lakin geçinemiyorum” kelamlarıyla yaşadığı durumu özetliyor.

Kanser hastası, lakin çalışmak zorunda

Cilt kanseri olduğunu ve uzun müddettir sıhhat meseleleri yaşadığını anlatan Tahsin Uzun, 2003 yılında ameliyat geçirdiğini söylüyor. Hastalığına karşın çalışmak zorunda kaldığını vurgulayan Uzun, bu durumun kendisini her geçen gün daha da yıprattığını lisana getiriyor.

“Hastayım ancak çalışmak mecburiyetindeyim. Öteki bir gelirim yok” diyor.

Bir depoda sığınılmış hayat

Tahsin Uzun, İstanbul’da kalacak bir meskeni olmadığı için Fikirtepe’de arkadaşlarının bulunduğu bir depoda yaşadığını söylüyor. Tertipli bir barınma alanı olmadan, temel gereksinimlerini bile sıkıntı koşullarda karşılayan Tahsin dayı, bu şartlarda hayatta kalmaya çalışıyor.

Her gün kilometrelerce yol ve günün karşılığı: 250-300 lira

Her gün Fikirtepe’den Üsküdar’a, oradan tekrar Fikirtepe’ye yürüdüğünü anlatan Tahsin dayı, günde en az 20 kilometre yol kat ettiğini belirtiyor. İlerlemiş yaşına ve hastalığına karşın bu yolu yürümek zorunda kalıyor. Gün uzunluğu çöplerden topladığı kağıtlar karşılığında 250 ila 300 lira kazandığını söyleyen Tahsin Uzun, bu paranın yalnızca günü kurtardığını söz ediyor. “Kazandığım para ne sıhhate ne de düzgün bir yaşama yetiyor” diyor.

Yetkililere çağrı

Uzun, yaşadığı zorlukların artık dayanılmaz hale geldiğini belirterek yetkililere davette bulunuyor:  “Ben bu ülkeye yıllarca emek verdim. Emekliyim, hastayım, yaşlıyım. Bu halde çalışmak zorundayım. Devlet büyüklerinden buna bir el atmalarını istiyorum.”